S'agu de sartziri

Una borta s'agatat un'agu de sartziri, ma aici dilicau ki si crediat ki fessit un'agu de abordai.

"Aturai atentus - at nau a is didus ki d'iant pigau de sa scàtula- ki arruu a terra no m'as a agatai prus!".

Ma is didus, ki no timianta nudda nudda, d'ant açapau a su costau.

"Castiaimi', bengu cun su sighimentu" at tzerriau s'agu, ki teniat a palas unu filu longu longu, ki perou no teniat nuu.

Is didus d'ant fikiu in sa cratzola de sa coxinera, a nca sa tija fiat scosia.

"'ta traballu bassineri !a bellu ki mi segu!" , e no at acutu a acabai a du nai, ki fiat segau. "no serbit prus a nudda" ant pensau is didus, ma anti sighiu a du tenni intr''e issus ca sa coxinera nci at fatu stiddiai sa cera de-i Spannya, a pustis nci d'at cravau in sa scerpa ki portat in su tzugu.

"Labai, imoi seu un'agulla de corbata. Du sciemu ki em'ai godanjau custu logu alabau: candu unu du merescit, bessit grandu personi sempri " at nau s'agu de sartziri, e at arrisu totu prexau. " di potzu preguntai ki fustei est de oru ?" at preguntau s'agu a s'agulla acanta. "fustei est bellu, ma pòrtat una conca tropu pitikedda, la canta cera de-i Spannya portu deu a conca!" nendi aici, si nci fiat totu allonghiau, aici meda ki ndi fiat arrutu in s'akuarju, candu sa coxinera fiat fendi andai s'akua.

S'agu de sartziri fiat lòmpiu in su scàrrigu e de ingunis at inghitzau a fai unu biaxu. At atobiau unu sticu, un'arrogu 'e diàriu e a pustis un'arrogheddeddu de oru. "la comenti ses movendidi'! - at nau - "no pènsisti tropu a tui, - ki podis sbati! E tui, o diàriu, comenti ses unfrau! E cun totu ki is noas ki tenis, das anti scaresças jai. Deu imbecis seu innoi, asseliau e no mi movu. Deu sciu kini seu e ap'a abarrai su ki seu".

Una di' s'agu de sartziri at atobiau una cosa ki luxiat de manera spantosa.

At crètiu ki fessit unu diamanti, e imbecis fiat un'arrogu 'e imbirdi, ma sigumenti luxiat, nç'at fueddau:" e insandus fustei est unu diamanti!" "eya, casi!" at nau cuddu. Totu e duus fìanta cumbintus ki s'atru fessit de balimentu mannu, e ant inghitzau a arrexonai de su barrosìmini de su mundu.

S'agu de sartziri at fueddau meda de is didus de sa coxinera : " cincu fradis totus unius de candu fìanta nasçus, unu sceti, Pòddixi, curtzu e grassu, fiat unu pagu stesiau de is atrus. Pòddixi narat ki ki un'òmini du perdiat, no fiat prus bonu po fai su sordau. Ìndixi si ndi fikiat in dònnia logu, in su durci e in su marigosu, indidat su soli e sa luna, e fiat issu ki cracat umperendi sa pinna. Didu 'e mesu castiat a is atrus de manera artiva, Didu 'e s'aneddu portat un'aneddu de oru a brenti, mentras Didixeddu no fait nudda, e si du bantat puru. Totus grandus presumius: sendi aici sa cosa, po nexi insoru, ndi seu arrutu in s'arritzolu!".

Tot' in d-unu fiat arribau unu çurru prus forti de is atrus, ki nç'at bogau s'arrogu de imbirdi.

S'agu fiat abarrau a solu, impensamentau. "ajumai mi pensu ki sia nasçu de un'arrayu de soli, tanti seu fini ! " s'est pensau s'agu.

Una di' funti arribaus unus cantu 'e barzariotus, e ant inghitzau a forrogai in s'arritzolu, finsas a candu unu si fiat puntu unu didu cun s'agu. "arratz' 'e fulanu!" at tzerriau su barzariotu. "la ki no seu unu fulanu, seu una sennoredda!" at nau kescendisi' s'agu.

Ma no si ndi fiat agatau ki no teniat sa cera de-i Spannya, e fiat bessiu nieddu inteserau.

Su barzariotu, spreosu, at açapau unu croxu de ou ki fiat in s'arritzolu e nç'at cravau s'agu. "a ingìriu totu biancu e deu, in mesu, nieddu inteserau! Mi dexit, e fiat s'ora, aici m'ant a biri!" at nau s'agu totu prexau.

E fiat partiu, totu artivu, sighendi s'akua. Ma illuegus at intèndiu una cosa grai meda apitz''e issu, ki fiat strekendiddu, fiat unu carru ki iat strecau su croxu de s'ou.

E s'agu presumiu si nci fiat agatau crocau, in mesu 'e s'arruga.

Imparaus de sa fàbula