Is tres pinnas

Una borta s'agatat un'urrei, ki teniat tres fillus: duus fiant abistus e cuscientziosus, su de tres inveças fiat scimprotu e no fueddat meda, e totus di narant Martzocu.

Sendi s'urrei beçu, candu iat cumprèndiu ki fiat acant''e si morri, iat tzerriau a is tres fillus e iat nau: "Su ki, intre''e bosatrus, m'at a betiri su tapissu prus bellu e prus fini, at a bessiri urrei, candu m'ap' a morri."

Issu no boliat a nci essi cuntierras intr''e is fillus, duncas iat fatu bolai tres pinnas cun unu sulidu, e iat nau: "Das depeis sighiri".

Una pinna iat bolau a obrescidroxu, s'atra a scurigadroxu, ma sa de tres iat bolau deretu e no fiat andada atesu, ma fiat arruta a terra illuegus.

Unu de is fradis iat sighiu sa pinna ki fiat andada a parti dereta, s'atru iat sigiu sa ki fiat andada a parti manca, e su ki di narant Martzocu, si fiat firmau a nca sa pinna si ndi fiat arruta illuegus, e totus fìanta brullendiddu.

Tristu tristu si fiat sètziu. Tot'in d-unu si fiat agatau ki sa pinna fiat arruta acant''e una trapa: illuegus iat artziau sa trapa, e agatendi una scala fiat calau.

Arribau ananti a un'enna, d'iat tocada e illuegus s'Arreina Arrana Modditzosa, in mesu a is fillasarranixeddas suas, iat obertu.

Su piçocu d'iat pediu a d'agatai unu tapissu ki depiat essi su prus bellu e su prus fini, e s'Arreina Arrana Modditzosa iat nau a una tzerakedda a di betiri una scàtula: d'iat oberta e iat donau a Martzocu unu tapissu ki fiat su prus bellu e su prus fini.

Martzocu iat betiu a su babu su tapissu stravanau, e is fradis suus, ca fìanta sigurus ki su fradi scimprotu no iat ai agatau nudda, ìanta betiu tzàpulus brutus.

Duncas s'urrei iat nau a totus ki, mortu issu, s'urrei nou iat essi stètiu su fillu piticu, ma, furriaus is fradis prus mannus, iat preguntau a fai un'atra proa: "Kini, intre''e bosatrus, m'at a betiri s'aneddu prus pretziosu, at a eredai s'urrennu". A pustis iat condùsiu is fillus a foras e iat fatu bolai tres pinnas cun unu sulidu, ki issus depìanta sighiri.

Custa borta puru is fradis mannus fiant andaus unu a obrescidroxu e s'atru a scurigadroxu, mentras su de tres iat sighiu sa pinna ki si fiat bolada deretu, comenti s'atra borta, frimendisi' torra acant''e sa trapa. Martzocu d'iat oberta, fiat calau is iscalas e iat tocau s'enna torra. S'arreina Arrana Modditzosa iat tzerriau sa tzerakedda torra, iat obertu sa scàtula e iat donau a Martzocu un'aneddu stravanau totu prendas.

Is fradis mannus fìanta brullendi a Martzocu, no fiant in pensamentu nudda nudda, e duncas iant tirau un'aneddu de unu timoni beçu e d'ìanta betiu a su babu.

Ma candu Martzocu iat amostau s'aneddu di oru e su babu iat nau torra : "s'urrennu est su suu", is fradis mannus si nci fìanta furriaus e ìanta trumentau s'urrei, e d'ìanta cumbintu a fai sa de tres proa. S'urrei iat detzìdiu ca su fillu ki iat ai betiu a domu sa fèmina prus bella, iat ai pigau s'urrennu. Nau ki iat custu, iat fatu bolai tres pinnas cun unu sulidu, ki fìanta boladas ke is atras bortas. Calau ki fiat in sa trapa, Martzocu iat tocau torra s'enna e iat pregunatu a s'Arreina Arrana Modditzosa a d'ajudai. S'arreina iat nau: "arrori, su ki mi pedis no est cosa simpli, ma as a biri ki d'as a tenni."

Iat donau a Martzocu una pistinaga sbuidada, ki teniat ses sorixeddus apicigaus. A pustis iat nau a Martzocu ki fiat apensamentendisindi: "poninci aintru un'arranixedda modditzosa". Su piçocu nd'iat pigau una po sorti e d'iat posta aintr''e sa pistinaga groga. Candu fiat aintru, s'arranixedda modditzosa si fiat tramudada in una piçoka ki fiat bella meda, sa pistinaga fiat bessia unu coçu e is ses sorixeddus fìanta bessius cuaddus, ki fìanta partius illuegus faci a su casteddu.

Is fradis mannus fiant arribaus in su pròpiu mamentu, ma issus no si fìanta postus in pensam entu cirkendi una piçoca bella ma ìant betiu duas massayas bassineras.

Biendiddas s'urrei iat nau: "Mortu deu, s'urrennu at essi de Martzocu".

Is fradis mannus si nci fìanta furriaus torra, e ìanta bòfiu una proa noa, iat a essi stètiu s'urrei su ki teniat sa pobiddaki iat essi stètia bona a sartai aintru de circu apicau in mesu a s'aposentu.

Is fradis ìanta pensau: "Is messayas funti prus fortis e nc'ant a arrennesci, mentras su sàrtidu at a bociri sa piçokedda dilicada." S'urrei iat nau ca eya a s'ùrtimu proa.

Is messayas iant sartau aintr''e su circuma fìanta zorbas, e fiant arrutas de mala manera a terra e si nci fiant arrogadas is cambas. Intamus sa piçoca bella ki Martzocu iat betiu cun segus, fiat sartada ke unu cabriolu, e no nci fiat prus duda apitz''e kini fiat sa mellus pobidda.

Martzocu iat tentu sa corona e iat arreinau sendi sàbiu meda.

Imparaus de sa fàbula