Su porcarju

Nanta ki una borta s'agatat unu prìncipi pòburu pòburu, ki teniat unu urrennu pitikeddu pitikeddu.

Custu prìncipi fiat unu pagu sfaciu puru, e, sigumenti teniat su disiju de si coyai, iat pediu a mulleri sa filla de s'imperadori, kena pensamentu perunu.

A nca fiat interrau su babu de custu prìncipi du-i fiat un'arrosa bella meda diaderus, ma ki faiat su frori una borta dònnia cinc'annus sceti, ma teniat unu fragu aici bonu ki candu calincunu da fragat si ndi scaresciat de dònnia tribulia.

Su prìncipi teniat unu arrosinnyolu puru, ki fiat bonu a cantai is mellus melodias.

S'arrosa e s'arrosinnyolu, insandus, dus iat donaus a sa prìncipa, ki perou fiat dengosa e tonta, e no dus iat apretziaus nudda nudda.

Perou su prìncipi no si nci fiat atzicau.

Si ndi fiat imbrutau sa faci de una tinta niedda e a colori 'e castanja, iat cuau is origas a suta de sa cicia e iat tocau s'enna de su casteddu e iat preguntau:

- Unu traballeddu, mi d'agatais in custu casteddu?.

E s'imperadori iat arrespùndiu:

- Eya, ma pensanci beni, ca m'iat a serbiri unu porcarju.

Aici a su prìncipi d'ìanta pigau a porcarju.

Iat traballau totu sa di' in s'aposenteddu cosa sua, ki fiat una cosa leja e bruta meda, fata in un'arrenconi de sa pratza, ma a primu de scurigadroxu iat acabau jai unu traballu, est a nai una pinjada bella meda ki teniat pitioleddus in boddeu: candu sa supa buddiat is pitioleddus sonant una melodia antiga.

Ma sa cosa prus spantosa fiat ki, fraghendi sa supa buddendi, su principi arrennesciat a cumprendi ita fìanta coxinendi in is coxinas de totu sa bidda.

Sa principa, ki fiat una piçoca fiketa e pidançulera puru, iat nau a is tzerakeddas suas a di betiri cudda pinjada, ma su prìncipi porcarju dis iat arrespustu ki boliat dexi basus de sa principa po-i cudda pinjada.

Sa principa iat mandau a is tzerakeddas suas po du basai, ma issu boliat is basus de sa principa sceti, ki, a s'acabu d'iat basau, mancai ki brigungendisi'.

A pustis de unus cantu 'e diis su porcarju, est a nai su prìncipi, iat fatu un'arranixedda: candu calincunu da furriat, issa faiat totu is sonus de is ballus ki s'agàtant in su mundu.

Sa principa no iat pòtziu frimai su disiju de tenni cudda arranixedda e duncas iat mandau torra is tzerakeddas suas a nke su prìncipi.

Ma su porcarju iat arrespustu ki po cudda arrana iat ai bòfiu a su mancu centu basus de sa principa!

Sa prìncipa iat nau a is tzerakeddas:

- Cueisi'! E iat inghitzau a donai is basus.
In su mentras ki sa prìncipa fiat basendi a su porcarju, dus iat cassaus s'imperadori e dis iat tzerriau arrennegau:
- E ita seis fendi?

E dis iat ghetau una cratzola in su mentras ki sa prìncipa fiat donendi su de otanta basus.

Sa prìncipa fiat disperendisi', e insandus su porcarju si fiat cuau a palas de una mata, si fiat limpiau sa faci, si fiat mudau de bistiri e fiat torrau a nde sa piçoca ki cumenti d'iat biu d'iat fatu un'incruada de conca.

Su prìncipi d'iat nau a sa piçokedda, ki fiat prangendi a corroxinus:
- Ascurta o bellixedda, e imoi m'as arrosçu! Non ndi cumprendis nudda de arrosas e arrusinnyolus, e ita fais? Basas a su porcarju po unus cantu 'e pitiolus! E aici sendi is cosas, sa prìncipa fiat abarrada a sola, cantendi totu sa di' is melodias de is pitioleddus.


Imparaus de sa fàbula