Custa fàbula d'eus trasmìtia martis 30 Martzu a is 3 e 30 de a meri' e domìnigu 4 Abrili a is 4 de a meri', naturaliamenti in
RadioPress 88,7 e 93,5 Mhz
Sa mùsiga d'at cumposta Marco Rocca
Nanta ki una borta
s'agatat una biddixedda in mes''e su padenti. Is ki bivianta ingunis fianta
stètius sempri prexaus, ma de pagu tempus in sa bidda du-i
fiat
burdellu mannu ca fiat prena de sòrixis.
E no fiant unus cantu de sorixeddus de domu sceti: a tallus ndi bessìanta
de dònnia stampu, de is arrugas, in is coxinas de domu, apitz''e is
guarnissonis e apitz''e is teuladas puru. Is biddayus fìanta disisperaus
e ìanta detzìdiu de andai a nai cosa a su sìndigu: "o
su sìndigu, la ki sa bidda est prena de sòrixi" fìanta
tzerriendi furriendisi' ke canis in cadena. "imoi nci funti prus sòrixis
ke pipius!" su sìndigu no sciiat ita fai.
In su mentras ki si nci fiat pensendi, calincunu iat tocau s'enna. "potzu
intrai?" iat nau una boxitedda pispisendi. Fiat un omineddu ki faiat
arriri, cun d-unu bistiri asulu a arrayas, portat botinus acutzus e unu capeddu
cun d-una pinna. "seu bènniu a lixerai su logu de is sòrixis
-iat nau s'omineddu stramu- deu tengu unu sulitu màgigu e candu du
umperu arrennesçu a mi fai sighiri de cosas, bestiàmini e òminis".
"tui ses su sarbamentu miu! -iat tzerriau su sìndigu- ki arrennescis
a nci bogai is sòrixis de bidda t'ap'a arregumpensai beni.
Su siliteri fiat bessiu de su comunu e fiat andau a pratza, cun su sulitu
in manu. Sètziu acant''e una funtana de perda, iat inghitzau a sonai
una cantzonedda spassiosa meda. Illuegus, de manera màgiga, tallus
de sòrixis, ki dis praxiat cudda cantzonedda, fìanta bessius
de is domus e ianta prenu sa pratza, ingiriendi a su suliteri.
Su suliteri iat inghitzau a caminai a sa lestra, truessendi sa bidda a passus
mannus e andendi a su frùmini ki passat ingunis acanta, kena d'acabai
de sonai su sulitu. Is sòrixis du sighianta e e nd'arribanta sempri
de prus, e is de sa bidda du castisanta sprapedendi is ogus.
Candu
fiat arribau a frùmini, si ndi fiat frimau in s'oru e iat lassau is
sòrixis a si nç'acabaussai a frùmini. In d-unus cantu
'e minutus no ndi fiat abarrau mancu unu.
Sa tzitadi si ndi fiat scabùllia de is sòrixis: finsas is gatus
no du podianta crei e iant inghitzau a festai sa bogada de is sòrixis
ki finsas a cuddu mamentu fìanta stètius is meris de sa bidda.
Su sìndigu fiat prexau meda, ma candu su suliteri fiat andau a nke
issu po si pigai su cumpensu promìtiu, iat nau de manera axeda: "cumpensu?
Ma ita totu ses narendi? La ki deu no t'apu promìtiu nudda!".
E si ndi fiat postu a arriri a scracàllius. "comuncas, is sòrixis
si ndi funti totus allupaus, e duncas no ant a torrai prus. Ti torru gràtzias
e imoi piga su strexu e baidindi!".
"Ey' ey'! atura atentu" iat nau su suliteri, e si ndi fiat andau
fendi unu arrisixeddu stramu. Iat truessau sa bidda cun su sulitu in manu
de manera atrivia e si ndi fiat torrau a pratza, a nca si ndi fiat frimau
sa primu borta. A pustis ki nc'iat pensau unu pagu, iat inghitzau a sonai
un'atra mùsiga, allirga custa puru ma ki dissimbillat de sa primu mùsiga.
Tot'in d-unu totu is pipius de sa bidda fìanta bessius de domu amainaus
de cudda mùsiga màgiga. Una truma allirga de pipius fiat sighendi
s'omineddu stramu a botinus acutzus e a pinna in su capeddu, comenti fiat
sutzèdiu cun is sòrixis.
Sbeliaus de sa mùsiga, is pipius iant passau padrus e padentis e a
s'acabu de sa caminada fiant arribaus a monti. Insandus su suliteri iat mudau
mùsiga, e
totus iant intèndiu unu sçorrocu mannu meda, ki pariat unu terremutu,
ìanta biu un'enna oberendisi' e is pipius ìanta sighiu a sa
ghia insoru e s'enna si fiat torrada a serrai, fendi sparessi a totus.
Perou, unu pipiu ki fiat prus lentu de is atrus, fiat abarrau a goa e no fiat
arrennesçu a intrai cun is atrus: iat tocau s'enna po de badas, e a
s'acabu si ndi fiat torrau conc'a bidda tristu e scorau. Issu boliat atobiai
torra is amighixeddus suus sceti.
Unu menjanu duncas, a scusi, iat torrau a fai su mori ki iat fatu sa di',
iat fatu unu suliteddu cun d-unu arroghixeddu 'e linna e arribau ananti a
s'enna de perda de su monti, iat inghitzau a sonai sa mùsiga allirga
de su suliteri. De s'atra parti de su coronju unu sulitu - su de su suliteri
màgigu - si nci fiat postu a arrespundi, e su monti iat inghitzau a
si movi e s'enna manna si ndi fiat oberta a bellu a bellu e totu is pipius
si ndi fìanta fuius prexaus a domu.
In cuddas diis, sa bidda fiat trista trista, kena sa boxi allirga de is pipius.
Tot'in d-unu is de sa bidda iant intèndiu su carraxu de is pipius festendi
e fiant andaus a atobiai a sa truma, prangendi de su prexu. Is babus e is
mamas iant agatau torra is fillus insoru, sa bidda iat agatau torra su prexu
e su sìndigu iat imparau a arrespetai su fueddu!
|
|
![]() |